Θα δούμε δύο ποιήματα του Νίκου Ι. Τζώρτζη από τη συλλογή του "Αναψηλάφηση".
I
Να σέβομαι το φυσικό περιβάλλον
και να ανακυκλώνω
τα αναλώσιμα, ανακυκλώσιμα
υλικά μου.
Να σέβομαι το αναγνωστικό περιβάλλον
και να μην ανακυκλώνω
τα αναλώσιμα, ανακυκλώσιμα
γραπτά μου.
II
ΛΑΤΩ
(από τη βορεινή ακρόπολη)
«[…] Τυλίσιοι, Ραύκιοι, Χερσονήσιοι, Μιλάτιοι, Ελ[ευ]τυνιείς,
<Η>ρακλεώται, Πριάνσιοι, Απολλωνιάται, Πετραίοι, Ιτάνιο[ι],
Πραίσιοι, Ιστρώνιοι, Ολ<ο>ύντιοι, Δρήριοι, Λάτιοι, Ελευθερναίοι,
Άξιοι, Κυδωνιάται, Φαλασάρνιοι.»
Από συνθήκη του 3ου αι. π.Χ.
Να σε βλέπω
λίγη λίγη στο πρώτο φως
ν’ αποκαλύπτεσαι,
με πέτρινες φολίδες
κι απόκρυφα
χωματένια κοιλώματα
στα τελευταία
κουρέλια των ίσκιων·
να σε βλέπω, μάθε με.
Από την ποιητική συλλογή "Αναψηλάφηση" (2019, Γαβριηλίδης)
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Νίκος Ι. Τζώρτζης κατάγεται από την Κριτσά. Γεννήθηκε στον παρακείμενο Άγιο Νικόλαο Λασιθίου Κρήτης, όπου κατοικεί και εργάζεται. H έκτη, υπό έκδοση, ποιητική του συλλογή τιτλοφορείται: Αστοχία υλικού - Αναψηλάφηση, Γ΄ (Κέδρος).
