Θα γνωρίσουμε το ποίημα του Γιάννη Ιωάννου "Το δέντρο, αρμονία φύσης και ζωής"!
Το δέντρο, αρμονία φύσης και ζωής-ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
χλωμά φύλλα φθινοπώρου
ξεράθηκαν, έπεσαν, σάπισαν
γίναν ένα με τη γη,
για να σμίξουν με τον αέρα και τη βροχή,
ν' αναγεννήσουν το δέντρο
καθώς ο χειμώνας δίνει θέση στην άνοιξη,
η νότα της αισιοδοξίας
καθώς απαγγέλλεται από τη φύση,
κι η ρίζα όλο και βαθαίνει
ο κορμός δεν παύει να πλαταίνει
κι άλλα κλαδιά,
δεν χωράει άλλο πράσινο στα φύλλα καθώς πλάτυναν κι αυτά,
ύψος αχαλιναγώγητο
πορεία για το δυσθεώρητο,
κι άλλοι να ξαποσταίνουν στον ίσκιο του
καρπός π' όλο και αυξάνει
πιότερος, περισσότερος από πριν
περίσσια πια γλυκάδα και χρώμα,
η χαρά μοιράζεται με τις νέες γενιές ανθρώπων
που συναπαντώνται στο διάβα του
μα κι η ατάραχη αρμονία της ζωής
που μας διδάσκει η γη,
μαζί της η αισιοδοξία, ο αγώνας, η αγάπη.
Γιάννης Ιωάννου
Νομικός, Λεμεσός
