Θα γνωρίσουμε ένα πολύ όμορφο ποίημα της Ξανθής Μηλίγγου-Γκλεζάκου. "Της άρεσε να δουλεύει με γυμνά τα χέρια..."
[Της άρεσε να δουλεύει με γυμνά τα χέρια.]-ΞΑΝΘΗ ΜΗΛΙΓΓΟΥ-ΓΚΛΕΖΑΚΟΥ
Της άρεσε να δουλεύει με γυμνά τα χέρια.
Σαν παιδί έχτιζε σπιτάκια με λάσπη, δοκίμαζε και λίγο από το κριτσανιστό υλικό.
Χάιδευε τα βιβλία, τα φύλλα και τα λουλούδια· ίσα που τ’ άγγιζε μην τα πονέσει.
Τα χέρια της μεγάλωσαν παιδιά, ζύμωσαν ό,τι ζυμώνεται.
Άνοιξαν τόσα φύλλα που αν τα άπλωνε θα γέμιζε έναν κάμπο.
Το ίδιο και με το κουτόχορτο· ένας κάμπος επιμελώς ξυρισμένος, καταπίνοντας τα ψέματα που της σερβίριζε η ζωή.
Τα χέρια της γρατζουνούν αν τα πιάσεις.
Μισό και βάλε αιώνα αυτά τα χέρια δουλεύουν.
Δεν γνωρίζουν αργίες, Κυριακές, γιορτές.
Τα χέρια της είναι πεντακάθαρα, γεμάτα αγάπη· μόνο που γερνάει και πονάει ολοένα.
Τίποτα πιο πολύ από μια νοικοκυρά…


