Θα δούμε το ποίημα "τα μάτια που φτιάχτηκαν για να βλέπουν μακριά" του νομικού από τη Λεμεσό Γιάννη Ιωάννου!
τα μάτια που φτιάχτηκαν για να βλέπουν μακριά- ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
τα μάτια που φτιάχτηκαν για να βλέπουν μακριά
κει που τελεύουν τα πέρατα π' ονειρεύεται η ψυχή τ' ανθρώπου
αρκούσε ένα στέρεο βήμα και βλέμμα σπίθα γυπαετού για ξεκίνημα
κι έπειτα κράταγες την οικουμένη στα χέρια
μα δεν πρόλαβες καθώς ρίχτηκες στη χοάνη των ανθρωπίνων
κει που νόμιζες πως πόθος, αποδοχή, πραγμάτωση ταιριάξαν
μα αφού σου 'λειπε το σφρίγος,
ο ενθουσιασμός αλλάχτηκε σε δάκρυ
ένα πέπλο καταχνιάς μάντρωσε όνειρα και σθένος
είσαι πια ο ολιγαρκής
μιας ψευδαίσθησης ταπεινοφροσύνης
που αναδύθηκε για να δικαιολογεί την κατάντια
άφησες πια τα όνειρά σου γι' άλλους
ύδωρ, βρώση και μια καλημέρα
γίναν ο αυτοσκοπός
για να χαίρεσαι μες τη χοάνη του πλήθους
που σε σμάλτωσε σε καλούπι που σου 'κρινε ταιριαστό,
πια ζεις όσο μπορείς αξιοπρεπής
κι αυτό σου 'ναι πια ο αγώνας
μόνο κάτι αναλαμπές μείναν
κάποιες στιγμές που χάνεται η καταχνιά
για να κλαις γι' αυτά που πια έχασες
ανεπιθύμητη σου 'ναι κι η αναλαμπή
για να σου 'ναι πιο ανάλαφρος ο πόνος,
κι ούτε τα όνειρά σου ταίριαξαν σ' άλλους,
θεατής πια αταίριαστων σου δημιουργιών.
