Θα γνωρίσουμε πέντε ποιήματα της Μαρίας Ευθυμίου!
Πέντε ποιήματα της Μαρίας Ευθυμίου
Ι
Αργά ένα ποίημα το απρόσιτο εκπορθεί
Στο φως της μέρας μια σκαπάνη μεσιτεύει·
με τι συγκίνηση ανασύρει από τη γη
μιαν ανερμήνευτη ασύλητη ταφή!
ΙΙ
Λάμψη πηγαία μιας ασύδοτης στιγμής
Ακροβατεί στερεωμένη σ’ένα πρίσμα
Της αγωνίας μου το φως αιχμαλωτίζει
Χαρίζοντάς το σκεδασμένο σ’ ένα ποίημα!
ΙΙΙ
Με τα χαρτιά και τα μολύβια καταγής
αναμετριέμαι με της ύπαρξης το γρίφο ·
μες στον ορίζοντα μιας άτακτης φυγής
λιποτακτώ, περιπλανιέμαι, ανανήφω.
Θαύμα
Ατενίζω το θαύμα του κόσμου
Πώς θα μπορούσα να το χωρέσω στις φλέβες μου
Σαν παρουσία
Σαν βουητό
Σαν καταρράχτη
Σαν αστρικό θάνατο
Σαν νανούρισμα
Σαν αποσιωπητικά
Σαν δάκρυα
Από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή "Το καράβι του Ματίς"
Σιωπή
Σιωπή Ζωντανή
Σαν πηγή γελαστή
Κελαρύζεις
Εντός μου
**
Πρέπει να γράψω·
Αρχίζουν πάλι
Να κοχλάζουν οι σιωπές
**
Σιωπές ανάλαφρες
Μεταξωτές
Σιωπές ασήκωτες
Οδυνηρές
**
Σιωπές που παγιδεύτηκαν
Σε καταφύγια
Ή σε συρματοπλέγματα
**
Σιωπές εγκάθειρκτες
Ρεμβάζουν
Σ’ ένα πορτραίτο του Φαγιούμ
**
Να δεις τι ποιήματα συμβαίνουν
Μονάχα με σιωπές
Και βλέμματα
**
Υπάρχει κάπου
Ένα βασίλειο της σιωπής
που συνορεύει με την αφή και τους ψιθύρους
**
Άφησες
Άλλη μια γιρλάντα
Σιωπής και γιασεμιών
Γύρω από τον λαιμό μου
Από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή "Το καράβι του Ματίς"
