Θα δούμε την αδημοσίευτη ενότητα "Γατοποιήματα" της Ρούλας Βασίλα!
Γατοποιήματα...-ΡΟΥΛΑ ΒΑΣΙΛΑ
Μια μαύρη γάτα 🐱
Τη λένε Σοφία
Τη λεν - Ελπίδα
Ή Λογική
Κάθεται απάνω
Σε ένα πλέγμα
Για ποντικάκι
Καραδοκεί
Είναι αλήθεια
Πως τελευταία
Παίζει μονάχα
Δεν γρατζουνά
Μα τούτη η μέρα
Είναι μοιραία
Να γίνει "Σκύλα"
Λέει - αλλά..
Είναι μια γάτα
Τόσο σπουδαία
Καλοσυνάτη
Και Πιστή
Στο ποντικάκι
Κάνει παρέα
Δεν το 'χει λεία
Είναι καλή!!
Όμως εκείνο
Δεν εκτιμάει
Μια τέτοια φίλη
Σαν κι αυτή
Παίζει μπροστά της
Και τραγουδάει:
"είσαι κορόιδο
Σ'το έχω πει"!
Πονάει εκείνη
Κι αποφασίζει
Να γίνει άγρια
- λέει -πολύ
Και τα νυχάκια της
Δες, ακονίζει
Όπως η γάτα μου
Η Λιλή
Στέκει στη μάνδρα
Και επιτέλους
Πιάνει απ' τα χέρια
Τη Λογική
Κι εδώ θα γράψει
Στους τίτλους "Τέλος"
Όπως το έγραψε
Και η Ζωή!!
{ Όπως σου χίμηξε
Και η Λιλή...}
Γατοχώρα
😸😸
Πάμε να φύγουμε
Τα φώτα σβήνουμε
Πάμε παιδιά
Στη Γατοχώρα
Που είναι όλα
Νιαουρικά
Μπείτε στ'αμάξι
Κι όλα είναι εντάξει
Ω,τι χαρά
Φωνάξτε τώρα
Ήρθε η ώρα
Για λευτεριά
Νιαουρικά
Ελάτε μπείτε
Μην φοβηθείτε
Όλα καλά
Με λίγο χιούμορ
Και λίγη τύχη
Πάμε μακριά
Νιαουρικά
Πάρτε μαζί σας
Λίγες κροκέτες
Και όνειρα αααα
Ένα παιχνίδι
Λίγες κουβέρτες
Κι όλα καλά
Χωράμε όλοι
Οι ονειροπόλοι
Έλα κι εσύ
Στη Γατοχώρα
Δεν έχει μπόρα
Μόνο γιορτή
Νιαουρική
Κι αν δεν πιστεύεις
Μικρή μου γάτα
Στα Μαγικά
Έχω κρυμμένο
Μάγο Γατούλη
Στην φορεσιά
Κλείσε τα μάτια
Κι όλα θα γίνουν
Νιαουρικά
Όνειρα - πόθοι
Φεύγουν οι φόβοι
Δες,Μαγικαααά
Νιαουρικά..
----------------------------
Με της ψυχής τα μάτια
Βλέπεις πιο καθαρά
Την φύση,τους ανθρώπους
Και πέρα μακριά
Το χέρι της Διαμάντως
Και μια ζεστή αγκαλιά
Που δίνει ο Λευτέρης
Κι είναι παρηγοριά!
Βλέπεις την αδικία
Τη θλίψη ,τη σιωπή
Κι ακούς από το σύμπαν
Την πιο γλυκιά φωνή:
"Η Αγάπη είν' Ευλογία
Κι υπομονή Αρετή
Η προσφορά μαγεία
Για να ' χεις προκοπή!"
Έτσι κι εγώ παιδιά μου
Συνέχεια εκτιμώ
Όλοι που μ' αγκαλιάζουν
Κι ήρθα να σας το πω!
Καμιά φορά φοβάμαι
Μην πέσω - αν σηκωθώ
Με της ψυχής τα μάτια
Όμως θα πορευτώ!
Το όνομά μου Κάλχας
Κι είμαι καλό γατί
Τα βλέφαρά μου κλείνουν
Μα έχω Υπομονή!
Ο Γάτος μου- ο Κεφάλας
Τραγουδάκι
Ο γάτος μου - ο Κεφάλας
Παιδί μίας γενιάς
Που πάλευε να ζήσει
Μα έχασε μονομιάς
Το σπίτι - τη δουλειά του
Φίλους και συγγενείς
Τον πόνο του στο ρέμα
Δεν άκουγε κανείς
Μόνος του μες το βράδυ
Έψαχνε συντροφιά
Και λέγαν τα ποντίκια
"Άχου τον φουκαρά"
Μα εκείνος θαρραλέος
Ξύπνησε ένα πρωί
Πήρε τις αναμνήσεις
Και άλλαξε ζωή
Χτυπούσε όλες τις πόρτες
Δεν άνοιγε καμιά
Και όλοι του φωνάζαν
" Φύγε - βρε μπαγλαμά"
Συνάντησε κι "ανθρώπους"
Που του 'λεγαν παχιά
Μεγάλα παραμύθια
Οπως η Χαλιμά
Περπάτησε στο δάσος
Κι έφτασε ένα πρωί
Στην πόρτα του σπιτιού μας
Ζήτησε θαλπωρή
Του δώσαμε φαγάκι
Σπιτάκι κι αγκαλιά
Τον είπαμε Κεφάλα
Κι είναι όλο χαρά
Ο γάτος μου- ο Κεφάλας
Παιδί μίας γενιάς
Και οπαδός συστήματος
Της δήθεν ανθρωπιάς
Κατάλαβε επιτέλους
Πως τούτη η ζωή
Πάντα θα ξεγελάει
Γάτους με προκοπή
Και...φτου απ' την αρχή..
