Καλό μήνα, φίλοι μου! Σήμερα στη στήλη " Να σε γνωρίσω καλύτερα" φιλοξενώ τη συγγραφέα Ιωάννα Μπέικου. Από τις Εκδόσεις Πηγή κυκλοφορεί το μυθιστόρημά της " Η θυσία έχει χρώμα αγάπης" , ένα βιβλίο με θέμα την αναζωογονητική δύναμη του έρωτα. Η δημιουργός μάς μιλά για το έργο της αυτό, αλλά και το γοητευτικό μέχρι τώρα ταξίδι της στη λογοτεχνία!
Συνέντευξη: Αγγελική Καραπάνου
-Κυρία Μπέικου, σας καλωσορίζω στο Έννεπε Μούσα. Αρχικά θα ήθελα να σας ρωτήσω πότε πρωτομπήκε στη ζωή σας η συγγραφή.
Σας ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία. Η συγγραφή μπήκε πολύ νωρίς στη ζωή μου. Από παιδί ένιωθα την ανάγκη να δίνω μορφή σε σκέψεις και συναισθήματα μέσα από τις λέξεις. Στην αρχή ήταν ένας εσωτερικός διάλογος· αργότερα μετατράπηκε σε τρόπο έκφρασης και τελικά η ανάγκη αυτή αποτυπώθηκε επίσημα στο χαρτί το 2023.
-Υπήρχαν κάποιοι λογοτέχνες που αποτέλεσαν για σας πρότυπα;
Ναι, υπήρξαν συγγραφείς που με επηρέασαν, κυρίως εκείνοι που δεν φοβούνται να αγγίξουν τα όρια της ανθρώπινης ψυχής. Περισσότερο όμως με ενέπνευσαν τα ίδια τα έργα τους, η αλήθεια τους, η τόλμη τους και η συναισθηματική τους καθαρότητα. Θα αναφέρω κάποιούς αγαπημένους μου συγγραφείς : Ζαν Πωλ Σαρτρ, Βίλχελμ Ράιχ , Καίτη Οικονόμου , Τζότζο Μόις και πολλοί άλλοι . Τους θεωρώ κάτι σαν δασκάλους της λογοτεχνίας που εγώ αγαπώ κι υπηρετώ.
-Τι είδους βιβλία σας αρέσει να διαβάζετε σ’ αυτή τη φάση της ζωής σας;
Αγαπώ γενικά τη λογοτεχνία από παιδί, πάντα με θυμάμαι να διαβάζω. Μέσω της ανάγνωσης θεωρώ πως εξελίσσομαι και διευρύνω τους ορίζοντές μου. Αυτή την περίοδο με ελκύουν βιβλία με έντονο ψυχολογικό βάθος, κοινωνικό προβληματισμό και χαρακτήρες που εξελίσσονται. Θέλω να μου δημιουργούν «ποικιλία» συναισθημάτων. Για μένα τα βιβλία αποτελούν το καταφύγιο της ψυχής !
-Τι νομίζετε πως εξελίσσει το ταλέντο ενός συγγραφέα στην πάροδο του χρόνου;
Το να αφουγκράζεται την κοινωνία γύρω του , η εμπειρία ζωής και η ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό του. Το ταλέντο δεν αρκεί από μόνο του· χρειάζεται δουλειά, αυτοκριτική και το θάρρος να βελτιώνεσαι χωρίς να χάνεις “ τη φωνή σου”.
-Γράφετε σπάνια και με ισχυρά συναισθηματικά ερείσματα, συχνά, ή καθημερινά;
Έχω έναν δικό μου τρόπο δημιουργίας, πρώτα εμπνέομαι το έργο μου και τα κοινωνικά μηνύματα που θα εμπεριέχονται μέσα και, κρατώ σημειώσεις. Όταν όμως έρθει η στιγμή, η ενασχόλησή μου τότε γίνεται καθημερινή και η γραφή είναι έντονη και συνεχόμενη μέχρι να ολοκληρώσω το βιβλίο, όπως το έπλασα μέσα στο μυαλό μου.
- Τι δίνει στην καθημερινότητά σας το γράψιμο;
Ισορροπία! Είναι ο τρόπος μου να βάζω σε τάξη το χάος που περιβάλει την κοινωνία μας, να κατανοώ καλύτερα τον εαυτό μου και τους άλλους. Λειτουργεί σχεδόν λυτρωτικά και το πιο σημαντικό με κάνει να νιώθω πλήρης και χαρούμενη.
-Οι ήρωές σας είναι εντελώς φανταστικοί, υπαρκτά πρόσωπα, ή ένα μείγμα ρεαλιστικών και μυθοπλαστικών στοιχείων;
Είναι ένα μείγμα σίγουρα. Κανένας ήρωάς μου, δεν είναι απολύτως φανταστικός, όπως κανένας άνθρωπος δεν είναι μονοδιάστατος. Παίρνω στοιχεία από την πραγματικότητα και τα μεταπλάθω σε μυθοπλασία για να μπορεί και το κοινό να ταυτιστεί.
-Πάμε στο πρώτο σας μυθιστόρημα "Η θυσία έχει χρώμα αγάπης" που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πηγή. Ποια περίοδο γράφτηκε;
Τέλη Αυγούστου του έτους 2023.Η ιστορία αυτή γεννήθηκε μέσα μου από έναν εσωτερικό κραδασμό: μια πραγματικότητα σκληρή, σχεδόν αφόρητη. Η Αλύσσα προκύπτει ως ανάγκη να ειπωθεί μια ιστορία για έναν αγώνα επιβίωσης απέναντι στον χρόνο και στον φόβο , όχι ως μια απλή έμπνευση της στιγμής αλλά ως μια εσωτερική απαίτηση να μετατραπεί ο «πόνος» σε αφήγηση . Αποτελεί έναν φόρο τιμής σε συνανθρώπους μας που υποφέρουν από κάποια ασθένεια. Η ηρωίδα μου εκπροσωπεί την αξιοπρεπή μάχη τους για μια ισότιμη ζωή!
-Τι πραγματεύεται;
Το μυθιστόρημα « Η θυσία έχει χρώμα αγάπης» είναι ένα αισθηματικό βιβλίο για τα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Ακολουθεί τη ζωή της Αλύσσας, μιας γυναίκας με σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα από τότε που γεννήθηκε. Παρότι πραγματεύομαι μια ασθένεια, απέφυγα τον μελοδραματισμό φωτίζοντας και άλλες πτυχές της ζωής της. Η ασθένεια μπορεί να καθορίζει τις επιλογές, τους φόβους και τις σχέσεις της πρωταγωνίστριας, μα η πλοκή αναζητά την ουσία , τον έρωτα και την ελευθερία ,που συνήθως οδηγούν μακριά από την ασφάλεια του «πυρήνα» μας. Ο έρωτας εμφανίζεται ως δύναμη, σωτήρια αλλά κι επώδυνη. Η μητρική αγάπη παίζει καταλυτικό και συγκρουσιακό ρόλο. Το βιβλίο μιλά για θυσίες που δε φαίνονται, αλλά κοστίζουν τα πάντα. Θέτει το ουσιώδες ερώτημα: αξίζει να υπάρχεις χωρίς να ζεις αληθινά; Η αγάπη δεν νικά πάντα τον πόνο, αλλά του δίνει νόημα. Και αυτό, τελικά, είναι το χρώμα της «θυσίας», η ανιδιοτελής αγάπη που προσφέρεται χωρίς αντάλλαγμα…
-Υπήρχε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός που τροφοδότησε την έμπνευσή σας;
Αφορμή για την έμπνευση αυτού του βιβλίου ,στάθηκε μια ταινία που παρακολούθησα τον Αύγουστο του ’23. Η ταινία ονομαζόταν «awake».Ο πρωταγωνιστής ήταν ένας νεαρός άντρας, που έπασχε από ένα σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά. Η μητέρα του λόγω της πλοκής της ταινίας αναγκάστηκε να θυσιαστεί προκειμένου εκείνος να ζήσει. Η στιγμή που ο νεαρός συνειδητοποιεί τη «θυσία» της μητέρας του, σε συνδυασμό με τη συζήτηση που είχα με την παρέα που παρακολουθούσα την ταινία με συγκλόνισε. Εκείνη ακριβώς την στιγμή «γράφτηκε» μέσα στο μυαλό μου όλη η υπόθεση και τα μηνύματα που ήθελα να μεταφέρω στο κοινό.
-Σας δυσκόλεψε κάτι στην ολοκλήρωση του πονήματός σας;
Όχι ιδιαίτερα , υπήρξαν μόνο κάποιες στιγμές συναισθηματικής φόρτισης. Όταν γράφεις κάτι “ αληθινό”, έρχεσαι αντιμέτωπος με τον πόνο και τις απώλειες των ηρώων σου οπότε θέλοντας και μη , θα περάσεις και ο ίδιος από συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα . Αυτό είναι το πιο απαιτητικό μέρος για να αποδοθεί ρεαλιστικά το συναίσθημα.
- Θα μοιραστείτε μαζί μας ένα μικρό απόσπασμα του μυθιστορήματός σας;
Ναι βεβαίως …θα μοιραστώ μαζί σας έναν εσωτερικό μονόλογο του πρωταγωνιστή του Αίαντα ,για τη συνειδητοποίηση πως έχει αρχίσει να ερωτεύεται την Αλύσσα, την κεντρική ηρωίδα του έργου μου: «Η αντίδρασή της στην είδηση πως έχω σχέση ήταν άκρως υπερβολική . Ομολογώ πως κολακεύτηκα ! Μου άρεσε και μου έδινε ελπίδες! Μια φωτιά είχε αρχίσει να σιγοκαίει μέσα μου γι’ αυτή την παράξενη ύπαρξη που εμφανίστηκε μπροστά μου. Τρικυμίες και φουρτούνες έφερναν μέσα στην ψυχή μου το χαμόγελο και τα μάτια της. Οι τελευταίες της κουβέντες έπαιζαν κατ’ επανάληψη μες στο μυαλό μου σαν στίχοι τραγουδιού, η τρεμάμενη φωνή της, τα πράσινά της μάτια που γυάλιζαν σαν κρύσταλλοι από τα νεύρα. Ήθελα να την ξαναδώ οπωσδήποτε! Θα κινούσα γη και ουρανό να τη συναντήσω!»
-Γνωρίζετε το επόμενο συγγραφικό σας βήμα;
Έχω ήδη ολοκληρώσει το επόμενο έργο μου , έχω γράψει μια εντελώς διαφορετική ιστορία .Που όμως παραμένει πάντα πιστή στις πεποιθήσεις μου και τα όσα οραματίζομαι εγώ για τη συγγραφική μου πορεία .Θεωρώ πως ο συγγραφέας οφείλει να εξελίσσεται παρακολουθώντας πάντα τις ανάγκες και τα τεκταινόμενα της κοινωνίας . Πιστεύω, πως αν το κοινό δεν μπορεί να ταυτιστεί με τη ζωή των ηρώων και τους χαρακτήρες ενός βιβλίου, δε θα μπορέσει να συνδεθεί, να ταξιδέψει και να αφεθεί…
Ευχαριστώ για τη συζήτηση αυτή. Εύχομαι το έργο σας να είναι καλοτάξιδο και να συνεχίσετε με τους καλύτερους οιωνούς τη διαδρομή σας!
