«Από πού πάμε για το αύριο»-Ανθούλα Αθανασιάδου (Εκδόσεις Κέδρος)
γράφει η Αγγελική Καραπάνου
Περιγραφή
Συγγραφέας: ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ, ΑΝΘΟΥΛΑ
Έτος έκδοσης: 2026
ISBN: 978-960-04-5584-7
ΣΕΛ.: 168
Ηλικία: από 15 ετών
Σειρά: BIG BANG BOOKS
Τον Φεβρουάριο του 2026 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Κέδρος το εφηβικό μυθιστόρημα της Ανθούλας Αθανασιάδου «Από πού πάμε για το αύριο;». Στο εξώφυλλο του βιβλίου παρατηρούμε δυο νεαρές κοπέλες με σχολικές τσάντες να περπατούν αντικριστά. Ο τίτλος αποτυπώνει την αγωνία της επόμενης μέρας που χρωματίζει όλο και πιο πολύ τη σχολική ζωή των παιδιών και των εφήβων.
Πρόκειται για τις δύο βασικές ηρωίδες του βιβλίου, τις δεκαεφτάχρονες Μαριάντζελα και Χλόη. Ο αναγνώστης παρακολουθεί τη ζωή τους από τη Δευτέρα Λυκείου και για τα δύο επόμενα χρόνια. Αντιπροσωπευτικό δείγμα της σύγχρονης γενιάς εφήβων, μεγαλώνουν σ’ ένα κλίμα πανικού. Δρομείς στον μαραθώνιο των πανελληνίων, χωρίς ακόμη να έχουν βρει τα όνειρα και τον σκοπό της ζωής τους, ατενίζουν ένα αβέβαιο μέλλον. Μέχρι που κάποιες απώλειες τις ταρακουνούν και τις κάνουν να σκεφτούν σοβαρά να διεκδικήσουν το μερίδιο ευτυχίας που τους αναλογεί.
Πολλά είναι τα θέματα που θίγονται εύγλωττα από την πένα της συγγραφέως κι απασχολούν κάθε νεανική ψυχή. Το εξοντωτικό διάβασμα κι η απουσία ελεύθερου χρόνου των μαθητών. Το άγχος της ανεργίας σε μια χρεωκοπημένη χώρα, ο αγώνας για αυτοπραγμάτωση. Η αίγλη του κινδύνου, η παγίδα των εξαρτήσεων. Το χάσμα των γενεών , η σχέση με το άλλο φύλο, η φιλία.
Το μυθιστόρημα έχει γραφτεί σε πρωτοπρόσωπη γραμμική αφήγηση. Η αφηγήτρια-πρωταγωνίστρια Μαριάντζελα εκθέτει τα γεγονότα με εξομολογητική διάθεση, σε γλυκόπικρο τόνο. Η απογοήτευση, ενίοτε γίνεται απόγνωση κι έπειτα πάλι ξυπνά η ελπίδα κι ανθίζει η χαρά.
Οι χαρακτήρες των ηρωίδων είναι διαφορετικοί κι αλληλοσυμπληρώνονται. Η τρελούτσικη κι αντισυμβατική Χλόη παίρνει μαθήματα ζωής από την πιο σοβαρή φίλη της Μαριάντζελα. Η Χλόη από την άλλη δίνει στη φιλενάδα της τη νότα ξεγνοιασιάς που λείπει από το τραγούδι της καθημερινότητάς της. Οι δευτερεύοντες ρόλοι προσθέτουν πολλά στην εξέλιξη της πλοκής.
Η γλώσσα της δημιουργού διακρίνεται από φρεσκάδα κι αυθορμητισμό , όπως αρμόζει στη δροσιά των νιάτων των ηρωίδων και τ’ άγουρο σύμπαν τους. Οι διάλογοι, ζωντανοί, σύντομοι, απέριττοι, ενίοτε ασθματικοί. Οι εσωτερικοί μονόλογοι… κραυγές.
Η συγγραφέας Ανθούλα Αθανασιάδου έχει καταφέρει να φωτογραφίσει με μεγάλη επιδεξιότητα τους σημερινούς εργάτες-μαθητές του Λυκείου, τα προβλήματα και τ’ αχνά τους οράματα! Εύχομαι το «Από πού πάμε για το αύριο;» να είναι καλοτάξιδο!
Μικρό απόσπασμα του βιβλίου (σελ.9): Σκεφτείτε λοιπόν τώρα και απαντήστε μου: Ποιος ενήλικας δουλεύει δεκαπέντε ώρες τη μέρα, με ένα σύντομο μεσημεριανό διάλειμμα και χωρίς να πληρώνεται; Γιατί όλοι εμείς αυτό ακριβώς κάνουμε. Ζούμε μέσα στο άγχος, κυνηγώντας τα σχολικά και τα φροντιστηριακά μας μαθήματα, χώρια τις γλώσσες. Κι εγώ θέλω να ουρλιάξω σε όλους τους τόνους πως αυτή δεν είναι ζωή.
