Θα δούμε το ποίημα "Ο αετός" του Γιάννη Ιωάννου από τη Λεμεσό.
Ο αετός-ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ήρθεν η ώρα κι ο καιρός
μα δεν κόπασε ο υετός
αναρριχήθηκε ο αετός
δε σάστισε στο πρώτο βόλι
υετό δεν σκιάζεται
μήτε ριπές ανέμων
γι' αστροφεγγιές δεν γνοιάζεται
μήτε για ολάνθιστα της άνοιξης τοπία
οι αιθέρες κι ας είν' δικοί του
κι ας πλάστηκε για να τους διαφεντεύει
κάθε πετούμενο να υποκλίνεται στο μεγαλείο του,
το βόλι δεν το κιότεψε
μήτε να το δαμάσει θέλει
μα ούτε ποτέ του λιποψύχησε,
κι αν κάποια φορά δεν θα του χαριστεί
εύχεται το ολάνοιχτο φτερούγισμα που καμαρώνει
να 'ναι κει το τέλος
για με το βόλι, για με το τέλος που η φύση του 'πλασε
για να φύγει σαν βασιλιάς,
σαν η πνοή σμίξει με τους αιθέρες
γίνηκε μέρος πια της αιώνιας παρακαταθήκης
που δε λυγίζει,
μόνο ανεβαίνει, μάχεται, διαφεντεύει
και χάνεται με την περηφάνια που μαζί της φτιάχτηκε.
Γιάννης Ιωάννου
Νομικός
