Δυο ποιήματα της Χρύσας Θυμιοπούλου

Δυο ποιήματα της Χρύσας Θυμιοπούλου

Θα δούμε δυο ανέκδοτα ποιήματα της Χρύσας Θυμιοπούλου. Το πρώτο είναι εμπνευσμένο από τις ένδοξες στιγμές της Ελλάδας και το δεύτερο από την εποχή που γιορτάζει η φύση!

Ετούτη η γη μην κλάψει

Ελλάδα μου ηλιόμορφη, κόρη δαφνοστολισμένη,
μες στους αιώνες των ηρώων μέθυσες
από το αίμα τους πατρίδα μου δακρύβρεχτη,
Ελλάδα χιλιοπονεμένη.
Λαβωματιά εχθρού κι αν δέχτηκες,
ξανά μες στην καρδιά σου,
λεβεντομάνα μου γλυκιά γεννιέται η λεβεντιά σου.
Σαν περπατώ στου Κολοκοτρώνη την αυλή, ανθίζει όλη η πλάση,
φυλάξτε καραούλι την αυγή,
ετούτη η γη μην κλάψει.
Βάλτε κρασί να πιω κι οχτρό μου να κεράσω,
την Μαυρογένους την κυρά και πάλι να δοξάσω.
Μεθύστε με το αίμα τους και την λαμπρή θωριά τους,
κεράστε τους κρασί ελληνικό να σηκωθούν από τα μνήματά τους.
Στολίστε με δάφνες και βασιλικό του ήλιου την ελπίδα,
αυτή θε να' ναι η κληρονομιά της γαλανόλευκης πατρίδας.
Μες στους κάμπους και στα άγρια βουνά πολεμάνε τα παιδιά μας,
κεντήστε μοιρολόγια θεϊκά μες στα γονικά σας.
Του κάκου θρηνεί η προσφυγιά της Σμύρνης η λιαχτίδα
θα λάμψει από ψηλά των Αγίων ουράνια ικεσία.
Ανοίξτε τα σύνορα, ρίξτε την άγκυρά σας
να' ρθούνε πάλι ένδοξα
τα χρόνια τα δικά μας.
Η μάνα μυρώνει τα παιδιά μέσα στην αγκαλιά της,
τραγούδια λέει της ξενιτιάς, ραΐζει η καρδιά της.
Η νύχτα μοιράζει θανατικό στα χέρια των φονιάδων,
ποίημα ράψτε στην φορεσιά των άμοιρων Αγάδων.
Ψηλά το μέτωπο κρατεί του αετού το βλέμμα,
μεθάνε μ' αθάνατο νερό οι θύμησες του εικοσιένα.
Φυλάξτε σμύρνα και κερί και στην ψυχή ελπίδα,
κοντοζυγώνει το σπαθί και η παλιά πατρίδα.
Και έπεσαν στα γόνατα,
στα άγια τα χώματα,
οι ήρωες του '21
και με το αίμα τους
προσκύνησαν την Παναγιά Μητέρα.
Ελλάδα ξακουστή εσύ του κόσμου το διαμάντι,
ο Βόσπορος θε 'να γενεί Ελλήνων το καμάρι.
Τιμή τα λόγια μου αυτά κι απ' την καρδιά βγαλμένα,
εμπρός σου στέκομαι κυρά με μάτια δακρυσμένα.
Ήρθε ο καιρός πατρίδα μου ο Τούρκος να λυγίσει
και των Ελλήνων τα κλαδιά ταπεινά να προσκυνήσει.
Κι αν μπήκανε εχθροί κρυφά σε ξένο αχυρώνα,
θα αναστηθούν με δάφνες και σπαθιά οι ήρωες του αιώνα.

Σαν κόρη ανθισμένη

Της άνοιξης τα χρώματα στα σύννεφα σαλεύουν
και του χειμώνα την προβιά στα πόδια της μπερδεύουν...
Μύρισε Μάη μου κόκκινο μπαξέ ο κήπος της αγάπης
και λιάστηκε ο έρωτας στης άνοιξης τον χάρτη.
Η κόρη ερωτεύθηκε του άνεμου το χάδι,
την άνοιξη εφόρεσε στα χείλη κοκκινάδι...
Ο ήλιος φώτισε την γη και εκείνη όλη την πλάση,
οι μυγδαλιές παντρεύτηκαν τα σμιλευμένα κάλλη...
Και βγήκε η πρώτη του Μαγιού σαν κόρη ανθισμένη
τον ουρανό εκοίταξε με δάκρυ που όλο τρέμει...
Σαν νύφη κι αν στολίστηκε και τα μαλλιά πλεξούδα,
τα χελιδόνια καλοσώρισε πριν έρθει η αυγούλα.
Πρόβαλλε μ' αγέρα και πανιά ο άγριος χειμώνας
κι η Παναγιά η Δέσποινα τον ουρανό εστόλισε με άσπρη ανεμώνα.
Άνοιξη ανθοστόλιστη, άνοιξη του Μάη
η γη καλπάζει αγέρωχα σαν του έρωτα το άτι.

Βιογραφικό σημείωμα

Η Χρύσα Θυμιοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λαμία το 1981. Σπούδασε ΔΕ νοσηλευτική, αλλά η αγάπη της για τις τέχνες πριν λίγα χρόνια την έφεραν στην πρωτεύουσα. Από το 2003 έως το 2011 πρωταγωνίστησε σε θεατρικές παραστάσεις του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, καθώς επίσης κατά την άφιξη της ολυμπιακής φλόγας 2004 υποδύθηκε την Λάμια στο κάστρο της Λαμίας. Έλαβε μέρος σε χορογραφία ως ιέρεια για τα Θερμοπύλεια 2009. Το 2018 άρχισε ξαφνικά μέσα από εικόνες του διαδικτύου και όχι μόνο να εκφράζει γραπτώς τις σκέψεις της και έτσι έφτασε στο σημείο το 2019 να εκδώσει τα δύο πρώτα της βιβλία με τίτλους: Κυοφορία συναισθημάτων και Καλπάζουσας μορφής έρωτας, εκδόσεις Όστρια. Πεζά κείμενά της κοσμούν σε ένα συλλεκτικό έργο: Συνομιλώντας με τον ΑΡΘΟΥΡ ΡΕΜΠΩ, εκδόσεις όστρια, καθώς επίσης και στο συλλεκτικό έργο: Συνομιλώντας με τη Σαμφώ, εκδόσεις Λύχνος. Υπό έκδοση είναι άλλες δύο μικρές νουβέλες της, με τίτλο: Το μενταγιόν της πεταλούδας και Ενθάδε αναπαύεται ο έρωτας. Πριν λίγο καιρό είχε την πνευματική τιμή και χαρά το πεζοποίημά της: Ετούτη η γη μην κλάψει, να φιλοξενηθεί στην εφημερίδα Τα Νέα της Αυστραλίας, καθώς επίσης και να μιλήσει για αυτό στον ραδιοφωνικό σταθμό της Αυστραλίας 3XY radio, για τα 200 χρόνια από την επέτειο του 1821 κατά του τουρκικού ζυγού. Για το ποίημα της Γαία, της απενεμήθη τιμητικός έπαινος, από τον 2ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης Κέφαλος 2020.